Sanallaştırmak istediğiniz programları önce validasyondan geçirmek bir sürü zahmetten sizi kurtarabilir.
Denemek için Tıklayın

Detay için tıklayın

Detay için tıklayın

detay için tıklayın

'>

Monolithic ve microkernelized hypervisor arasındaki en temel fark driverların nerede durduğudur. Tipik bir monolithic hypervisor’de driverlar hypervisor içinde durur. Bu her guest işletim sistemi tarfından bu driverların kullanılabildiği anlamına gelmektedir. Bunun temel olarak iki sakıncası bulunur.
1) Driverlar hypervisor içinde olduğu zaman kötü niyetli bir guest işletim sistemi sahibi istenmeyen bir driver yüklemesi yapabilir. Mesela, keylogger driver’ı sayesinde tüm guest işletim sistemlerindeki tuşlara basılma işlemini dinleme şansına sahip olur.
2) Driverlar hypervisor içinde olduğu zaman tüm gelen isteklere hypervisor driver bazında cevap vermeye başlar ve bu hypervisor’ü yavaşlatır. Aslında Hypervisor donanım ile virtualization stack(VS), yani sanallaştırma katmanı arasında bir yerde son derece hızlı çalışması gereken bir yapıdır.
Bu sebeplerle microkernelized hypervisor hem daha hızlı çalışır, hem de daha stabildir. Microsoft’un 2008 serverla birlikte çıkardığı hypervisor, microkernelized hypervisordur. Aşağıdaki resimde de görülebileceği üzere driverlar, her guest işletim sisteminin içinde çalışmaktadır. Eğer kurulan işletim sistemi windows 2008 server ise işletim sistemi bir hypervisor üstünde çalışacağını bildiği için driverlar hypervisor’e data gönderebilmek için VSC ve vmbus teknolojisini kullanırlar. Bu konuya VSP/VSC konulu yazımda devam edeceğim.

Sanallaştırma modelleri platform bağımsız olarak 3 tip altında toplanabilir.


Tip1 Sanallaştırma: Sanallaştırmanın son noktası olarak ta algılanabilecek bu sanallaştırma modelinde Sistem bir Virtualization Stack (sanallaştırma katmanı) tarafından yönetilir. Tüm Guest işletim sistemleri bu sistem sayesinde iletişim sağlayarak hardware ile konuşurlar. Sanallaştırma Hypervisor adı verilen donanım ve yazılım arasına giren ince bir katman da oluşturulur.
Tip1 sanallaştırma iki şekilde yapılabilir. Bunlar Monolithic ve Microkernelized olarak ikiye ayrılır.
Monolithic ve Microkernelized sistemler arasındaki en temel fark driverların nerede durduğudur. Monolithic sistemlerde driverlar hypervisor içine konulur. Bu durumda kurulan her guest işletim sistemi, kendi driverini hypervisor içinde çalıştıracak demektir. Bunun 2 sakıncası vardır. Birincisi, güvenlik açısından işletim sistemi sahiplerinden birisi keylogger gibi bir driver koyarsa, Hypervisor üstüne kurulan tüm sistemleri dinleme şansına sahip olur. İkinci sakınca ise, driverların Hypervisor içine konulması tüm sistemlerin driverlarının tek ortamda toplanması ile sonuçlanacağından, sistemin yavaşlaması kaçınılmazdır.
Microkernelized sistemlerde bu yapı terkedilmiş ve sadece iletişim tabakası olarak çalışmıştır.

Tip2 Sanallaştırma: Bu tip sanallaştırmada işletim sistemi direkt fiziksel donanım üstüne kurulur ve sanallaştırma bu katmn üzerinden çalışır. Bu yapıya en tipik örnek, Java VM ve .NET CLR olarak gösterilebilir. Bu nokta da Virtual Machine Manager (VMM) işletim sistemi üstünde, yani user mode olarak, çalışıp aplikasyonlar için sanal bir platform oluşturmaktadır.

Hybrid Sanallaştırma: işletim sistemi olarak kurulup tüm işlemi içine kurulan VMM ile çözer. Burada en güzel örneği Virtual PC ve Virtual Server oluşturmaktadır. VMM bu noktada Kernel Mode’da çalışır. Kernel Mode’da servis vermesi hem işletim sistemini hızlandırır hem de daha güvenli bir platform sağlar. Ancak bu sistem de yine işletim sisteminin sunduğu sanllaştırmadır ve limitlidir.

Yapılan araştırmalar, tüm dünyada satılan sunucuların %7’lik miktarının sanal sunucular üzerinde çalıştığını göstermektedir. Bu rakamın 2010 yılında %17 rakamına ulaşacağını tahmin edilmektedir. Şu aşamada pazarda lider olarak gözüken Vmware firmasına ait esx sunucusu ise, sadece ilk olarak girmesinin verdiği bir takım avantajları kullanmaktadır. Görünenden farklı olarak ise, Microsoft firması pazara farklı bir giriş yapmaktadır. Bugüne kadar Hybrid olarak adlandırdığımız, sanallaştırma yöntemlerinden faydalanarak pazara sürdüğü Virtual PC ve ve Virtual Server ürün ailesi ise yeni bir atılımın ilk adımlarını oluşturmaktaydı. Geçen hafta Amerika’da tanışma fırsatı bulduğum Jeffrey Wooley, “Biz, Exchange Server ve Sql Server gibi ürünleri yaptık. Tabiki sanallaştırmada da en iyisini yapacağız” diyerek Microsoft’un bu pazardaki iddiasını ortaya koymuş oldu.
Microsoft şu aşamada, Hyper-V adındaki ürünü Ağustos ayında pazara sürmeye hazırlanıyor. Type 1 model olarak hazırlanan Hyper-V, Microkernelized mode’da çalışmaktadır. Teknolojik olarak gelinebilen son nokta olan microkernelized type 1, şu aşamada windows server 2008 core installation üstünde çalışabilmektedir.
Windows server 2008 core installation, Gui ortamı olmayan bir windows server kurulumu olup, sadece wmi scriptleri ile yönetebilmek bile mümkün. Aslında core installation’ın en temel özelliği çok baz bir atak yüzeyi oluşturarak sadece sanallaştırmaya yönelik bir sunucu kurulabilmesine izin vermektedir.
Bu anlamda Microsoft, hem verimli hem de fiyat performansta çok önemli bir ürün ortaya çıkarmaktadır. Ne diyelim? Rakiplerine kolay gelsin...